بیش از یک دهه است که تولید محتوای ویدیویی و اینترنتی در ایران به شکل قابل توجهی دچار تحول شده و شاهد شکلگیری جریانهای رسانهای جدیدی هستیم که نسبت به شکلهای سنتی از نفوذ بسیار زیادی در میان مخاطبها برخوردارند. استریمرهای آنلاین مدتهاست که تبدیل به شاید پرمخاطبترین تولیدکنندههای محتوای اینترنتی شدهاند اما تقریبا میتوان گفت که از پتانسیل آنها استفاده درستی نمیشود. این گروه از کسانی که با مخاطب شکل مداوم در ارتباط هستند، تاثیر قابل توجهی روی انتخاب آنها دارند و این مسئله را حداقل برای بیشتر دیده شدن خودشان مورد استفاده قرار دادهاند. حالا سوال اینجاست که چرا از پتانسیل تبلیغاتی این گروه از تولیدکنندههای محتوا استفاده نمیشود. در کشوری که هر کانال تلگرام، صفحه اینستاگرام و توییتر یا دیگر فضاهای آنلاین به سرعت روند تبدیل شدن به فضای تبلیغاتی را پشت سر میگذارند، چرا استریمرها و شاید اندکی یوتیوبرها از قافله جا ماندهاند.
پیش از اینکه به سراغ چرایی این ماجرا برویم، بهتر است تعریف درست و مشخصی از استریمر داشته باشیم. اگر در حال حاضر خود را بخشی از مخاطب محتوای ویدیویی حاضر در اینترنت بدانید، با پلتفرمهای مختلف این حوزه همچون یوتیوب و یا فضاهای داخلی همچون آپارات آشنا هستید. تولیدکنندگان محتوا در چنین فضاهایی، ویدیو خود را از قبل ضبط کرده، تدوین و در ادامه منتشر میکنند. تمام تعاملی که مخاطب با چنین محتواهایی دارید، از طریق بخش نظرات است. این رویکرد البته در شبکههای اجتماعی هم صدق میکند و کامنت تنها راه ارتباطی تولیدکننده و مخاطب است. استریم یا پخش زنده اینترنتی اما دنیایی کاملا متفاوت دارد. اگر درآمدزایی از فضاهایی همچون آپارات یا یوتیوب به تبلیغات این پلتفرمها وابسته است، تقریبا میتوان گفت که چنین قابلیتی در این حد و اندازه برای استریمرها و پخش زنده صدق نمیکند. حالا سوال اصلی که پیش میآید این است که پس استریمرها از چه روشی درآمد کسب میکند. جواب این سوال در دونیت کردن پول خود را نشان میدهد. در این فرآیند مخاطب برای حمایت مالی از تولیدکننده مد نظر خودش مبلغی را بسته به خواستهاش تحت عنوان دونیت یا حمایت مالی به طرف دیگر ماجرا میرساند. شاید بسیاری با خود بگویند که چه کسی برای تماشای محتوای رایگان هزینه میکند و جواب آن درصد بالایی از مخاطبهاست. مخاطبهایی که اتفاقا حاضر هستند تا به توصیه محتواساز مورد علاقه خود برای بررسی تبلیغات در بازیها گوش کنند.
این موضوع که مخاطب از تولیدکننده حمایت مالی میکند تا شرایط را برای ادامه کار او فراهم کند بدون شک یکی از غیرمنتظرهترین اتفاقاتی است که فضای تولید محتوای ایران رخ میدهد. دلیل اصلی این موضوع به نوع مخاطب هدف ارتباط دارد. قشر جدیدی که این روزها به عنوان بیننده در اینترنت حضور دارند با این موضوع کنار آمده و آن را قبول کردهاند که تولیدکنندهای که تمرکز اصلی خود را روی انتشار محتوا قرار میدهد بایستی از این راه کسب درآمد کند و حمایت مالی اینجاست که نقش کلیدی خود را نمایان میکند. از طرفی باید به این مسئله پرداخت استریم تنها فضایی است که به مخاطب اجازه میدهد در هر لحظه با تولیدکننده ارتباط گرفته و حتی صحبت کند. چنین مسائلی باعث شده تا تماشای استریم تبدیل به یکی از محبوبترین تفریحات برای نسل زد شود. این گروه که در خرید آنلاین هم نقشی پررنگ دارند به سراغ استریم میروند، با تولیدکننده محبوب خود ارتباط میگیرند، به شدت تحت تاثیر او هستند و نهایتا حتی حاضر هستند برای تماشای پخش زنده، هزینه کنند. چنین گروهی از مخاطب آماده است تا مسیر گرفته و نقطه پایانی یعنی خرید آنلاین برسد. موضوعی که فضای استریم را میتواند تبدیل به بهترین محل برای انجام تبلیغات موثر کند. جایی که تولیدکننده حتی با این ادبیات که «بروید و از اینجا خرید کنید» توانایی جلب رضایت مخاطبش را در اختیار دارد.
با وجود تمام این توضیحات متوجه میشویم که استریم و پخش زنده اینترنتی فضایی بکر برای تبلیغات است، مخاطبی دست به نقد دارد و از لحاظ هزینه هم برای کسب و کارها میتواند فشار مالی به مراتب کمتری را نسبت به کانالهای تبلیغ سنتی ایجاد کند. سوال اصلی این است که چرا کسب و کارها به سراغ اسپانسرینگ استریمرها یا حتی تولیدکنندههای محتوا یوتیوبی نمیروند. شاید برخی اعتقاد داشته باشند که دلیل اصلی این موضوع به برندینگ استریمرها ارتباط دارد که شاید در حد و اندازه یک کانال رسمی تبلیغاتی نباشد اما میبینیم که تبلیغات در صفحاتی از اینستاگرام یا تلگرام دیده میشوند که از دید وزن برندینگ حتی میتوانند در دسته آسیبزنده طبقهبندی شوند. واقعیت این است که تیمهای مارکتینگ تنها به اعداد و نه تاثیر مستقیم آنها نگاه میکنند و گزارشهایشان هم برهمین اساس است. رویکردی تاریخ مصرف گذشته که شناخت ضعیف آنها نسبت به فضای تبلیغاتی امروز ایران نشات گرفته. معمولا زمانی که بحث تبلیغات یا کمپینهای تبلیغاتی میشود، تیمها یا افراد مسئول به سراغ اینستاگرام رفته، تبلیغ را با مبلغی هنگفت اجرا میکنند و اعداد خیرهکنندهای را هم به عنوان نتیجه بازدید در مقابل مدیریت کسب و کار قرار میدهند. واقعیت اما به خوبی نشان میدهد که نرخ تبدیل چنین تبلیغاتی به شدت کاهش یافته و شاید آمار بازدید بالا باشد اما تبدیل آنها به مشتری سختتر از چیزی اتفاق میافتد که بسیاری انتظارش را دارند.
بررسیهای ما در مارکیتومگ نشان میدهد که بزرگترین برتری استریمر یا تولیدکننده ویدیو یوتیوبی در قدرت نرخ تبدیل آنها خلاصه شده. در این فضا تولیدکننده محتوا به شکل مستقیم از مخاطب خود میخواهد تا به سراغ کسب و کار تبلیغدهنده رفته و یا همان لحظه خرید را انجام دهند یا حداقل شناخته و بعدا به سراغش بروند. در حالت دیگر یک کد تخفیف اختصاصی برای تولیدکننده در نظر گرفته میشود که مخاطب با استفاده از آن میتواند خرید خود را انجام دهد. این رویکرد که تحت عنوان Affiliate Marketing در دیگر فضاهای تبلیغاتی هم مورد استفاده قرار میگیرد، به شکل مستقیم کاربر را به کسب و کار آنلاین شما رسانده و در مقابل تنها برای این دست از نتایج، هزینهای را متحمل شما میکند. جالب است بدانید که بسیاری از کسب و کارهای آنلاین بینالمللی بخشی خاص را به این موضوع اختصاص دادهاند و تمامی فرایند جذب فضای تبلیغاتی (کانال یوتیوب یا استریمر) را به صورت خودکار انجام میدهند. تولیدکننده محتوا به سراغ وبسایت کسب و کار رفته و در بخش Affiliate Marketing یک پنل و کد تخفیف اختصاصی دریافت میکند. از همین فضا درآمد کسب کرده و بدون ورود هیچ نیروی انسانی، تمامی اطلاعات مورد نظر خود را به دست میآورد.
شما به عنوان مدیر یک کسب و کار یا فروشگاه آنلاین این فرصت را در اختیار دارید تا به سراغ تولیدکنندههای محتوای ویدیویی و اینترنتی رفته و آنها را به عنوان فضای تبلیغاتی با نرخ تبدیل خوب، وارد شبکه خود کنید. رویکردی که میتواند تاثیر بهسزایی را در نتیجه کار یعنی جذب مشتری داشته و در مقابل هزینهای اندکی را به برای تبلیغات به شما متحمل کند. موضوعی که برای دور طرف برد برد است. شما کسب و کار خود را تبلیغ میکنید، مشتری جذب میکنید و در طرف مقابل استریمر یا یوتیوبر نیز درآمدی فرای چیزی که همین حالا کسب میکند را به خود اختصاص میدهد.
برای خواندن ادامه محتوا اطلاعات را وارد کنید
